« | Hoofdpagina | Toespraak Jos Hessels bij Limburgse Veteranendag Roermond, 19 juni 2010 »
05 mei 2010
Een pelgrimage van twee dagen
Ik houd er niet zo van mijn vakantie te onderbreken. Hard werken is een deugd, maar op zijn tijd ontspannen is al sinds de vroegste kerkvaders voorgeschreven om juist door het jaar heen optimaal te kunnen presteren. Toch heb ik dit keer – zeker met het oog op die kerkvaders – graag mijn vakantie in Toscane onderbroken om twee dagen de ruim 400 Limburgse pelgrims in Rome te vergezellen.
Deze grote groep provinciegenoten is, samen met onze beide bisschoppen mgr. Wiertz en mgr. De Jong, dezer dagen in Rome om daar het 450 jarig jubileum van ons bisdom Roermond te vieren. Ze hebben een druk programma, waarbij elke dag meerdere kerken bezocht worden en het geloof én onze provincie worden uitgedragen. Het provinciebestuur was uitgenodigd om acte de présence te geven en ik heb deze rol graag ingevuld.
Brigitte en ik zijn op dinsdag 4 mei vanuit Florence met de trein naar Rome gereisd. Het aanreizen op deze dag was niet zonder reden. Op deze dag van de nationale dodenherdenking zou immers in de Sint Jan van Lateranen een speciale vesperviering plaatsvinden, waarin de herdenking van de slachtoffers van het fascisme een hoofdrol zou spelen. Dit kwam helemaal uit. Als in de belangrijkste kerk van Rome 400 provinciegenoten eerst twee minuten stilte in acht nemen en daarna uit volle borst het eerste en zesde couplet van het Wilhelmus zingen, dan lopen je - als geboren Maastrichtenaar - de sjevroaje over je rug.
De woensdag was nog indrukwekkender. ’s Ochtends vroeg troffen we ons bij het Sint Pietersplein. Zoals dat in Rome hoort, bleek uiteindelijk niks geregeld voor de algemene audiëntie van de Paus. Maar een bisschop doet dan wonderen. En twee bisschoppen al helemaal! Zonder één controle wisten de beide monsignori ons tot op het genodigdenpodium naast het spreekgestoelte van de Paus te krijgen. Vooral de opmerking van mgr. Wiertz bij elke controlepost (“famiglia”, verder reikt zijn Italiaans niet!) ontlokte bij mij de opmerking dat ik altijd al gedroomd had van een echte Heeroom, maar dan ook nog een bísschop…!
Enkele minuten later kwam de overtreffende trap: samen met jubileumcommissievoorzitter Theo Bovens mocht ik namen de Limburgers de Paus persoonlijk begroeten. Één van de hoogtepunten in mijn leven. Het is een bijzondere gewaarwording om de leider van zo’n anderhalf miljard mensen persoonlijk de hand te schudden en dan te bemerken dat hij werkelijk geïnteresseerd is in wat je zegt. Paus Benedictus XVI is een aardige, toegankelijke man, die precies weet waar Limburg ligt en wat er gebeurt. Hij is immers meer dan tien jaar lang lid geweest van het bestuur van het grootseminarie Rolduc. Ik heb hem de hartelijke groeten overgebracht namens het provinciebestuur van Limburg en u krijgt allemaal de groeten terug.
">
De mooie dag werd afgesloten met een lunch samen met de beide bisschoppen, de voorzitter van het jubileumcomité en de ambassadeur bij de Heilige Stoel. Voor ons het einde van twee mooie dagen in Rome.
We zijn nu weer terug op onze vaste stek in Toscane en zien de beelden van de gebeurtenissen tijdens de dodenherdenking in Amsterdam. Wat jammer dat één gek zo’n belangrijke bijeenkomst kan afbreken. Wij denken daardoor juist met nóg meer respect terug aan onze ervaring in Rome.
Gepubliceerd door Jos Hessels om 05 mei 2010 22:24