« Een week om nooit te vergeten (01-2005) | Hoofdpagina | Infrastructuur (03-2005) »

13 juli 2005

Beschermheer van het WMC (02-2005)

De concerten van André Rieu en het Wereld Muziek Concours hielden Limburg afgelopen weekend in de ban. Euzen Dre op de Vriethof was in alle opzichten van hoge professionele kwaliteit. Een 'vlaggenschip' voor Maastricht in Europa, Azië en Amerika. André oogst bewondering voor de wijze waarop hij op eigen wijze vorm geeft aan zijn carrière. Ik denk terug aan een periode van 25 jaar geleden toen hij met zijn Salonorkest ook activiteiten opluisterde waar ik bij betrokken was.
Het Wereld Muziek Concours in Kerkrade, nu voor de vijftiende keer gehouden, overtreft wederom de formaten van vorige keren. Meer dan 500.000 bezoekers worden op het festival verwacht. De officiële openingsdagen afgelopen weekend met een concert in de Rodahal van samenwerkende Kerkraadse orkesten, onder leiding van ‘good old’ Heinz Friese en gezellige drukte op de markt daarna smaakt naar meer: ik kijk uit naar een concert van het Limburgse symfonieorkest op 14 juli 2005 en enkele optredens van jonge veelbelovende dirigenten komend weekend in de fanfareafdeling. ' The world meets the music', in Kerkrade en Limburg. Het is genieten met volle teugen. Ik ben er trots op de komende jaren beschermheer van het WMC te mogen zijn.

Met een groot wielerhart beleef ik de verrichtingen van de wielrenners in de Tour de France mee. Vooral de verrichtingen van de Nederlandse Raboploeg worden met argusogen gevolgd. De kritiek op de ploeg in de media, de afgelopen weken, na de nationale kampioenschappen in Rotterdam verstomde met de overwinningen van Pieter Weening en Michael Rasmussen. Voor hen is kennelijk geen berg te steil om te beklimmen. Maar… Parijs is nog ver. Jammer dat ik voor de eerste keer sinds jaren het spektakel niet persoonlijk kan meemaken.

De herdenkingen in Srebrenica laten mij niet los. Nederland zal nog vele jaren verwijten krijgen niet adequaat gereageerd te hebben op de massamoordpartijen in Bosnië. Nog steeds vraag ik mij of waarom er geen ruimhartiger opstelling mogelijk is van Nederlandse regeringen. Een zwarte bladzijde in de Europese geschiedenis en zeker in de Nederlandse.

Het verdwijnen van opnieuw bijna 700 banen bij NedCar veroorzaken cumulatieve effecten in de maakindustrie in Zuid-Limburg die zorgelijk zijn. In een jaar tijd is het aantal te produceren auto's gehalveerd waardoor baanverlies onontkoombaar is. Vele gezinnen gaan de vakantieperiode ongewis in. Het gevoel dat veel industriële bedrijvigheid aan het wegzakken is, kan ik nauwelijks onderdrukken. De Oeso laat vandaag zien dat het een Europees probleem is ten opzichte van Amerika en Azië. De productiviteit aldaar groeit structureel sneller. Het antwoord kan niet anders zijn dat in ons land de deregulering van de arbeidsmarkt onvermijdelijk is.

Felicitaties zijn op zijn plaats voor Schutterij St. Catharina uit Stramproy die in een zinderende finale zaterdag 9 juli uren gekaveld hebben om d'n Um in Midden-Limburg. Ik ben er van overtuigd dat de inwoners van Stramproy zullen laten zien dat zij op een waardige, maar ook uitbundige wijze zich zullen gaan voorbereiden op de organisatie van de Oude Limburger op 2 juli 2006.

Deze week veel tijd ingeruimd om vooral intern introductiegesprekken te voeren met vele medewerkers op sleutelfuncties op het provinciehuis. Van alle kanten word ik met raad en daad bijgestaan. Neem mij vooral mijn eigen inbreng in beleidsprocessen te markeren. Nu is er nog ruimte in mijn agenda om daar aandacht aan te besteden. Na de vakantieperiode neemt de druk op mijn agenda zienderogen toe.

Gepubliceerd door Beheerder om 13 juli 2005 13:55