« Statenvergadering (40-2005) | Hoofdpagina | Onverwachts afscheid (42-2005) »

15 oktober 2005

Herfstvakantie! (41-2005)

Na een maandenlange inwerkperiode nu een week die geen echte agenda kent. Samen met mijn vrouw trek ik naar de kust van België en Zeeuws Vlaanderen. We nemen ons ook voor enkele Vlaamse steden te bezoeken. Het Vlaamse land heb ik in de jaren tachtig en negentig per fiets leren ontdekken. Door de ronde van Vlaanderen in het gebied rond De Panne en Duinkerken, leerde ik het afwisselende en mooie landschap kennen.

Kunst
Een goede vriend van ons, Frans Malschaert, heeft vijf jaar geleden zijn creatieve activiteiten naar Oostende verplaatst. Aan de promenade aan zee vestigde hij zijn ‘Beau Site’ galerie en atelier. We staan versteld van zijn talent en de mentaliteit en het doorzettingsvermogen waarmee deze veelzijdige en vriendelijke kunstenaar zich hier heeft weten te manifesteren. Alhoewel wij houden van kunst, maar beslist geen kenners zijn, neemt hij ons mee langs de Vlaamse kust, wandelend en sprekend over zijn doelen in het leven. Natuurlijk ligt ook een bezoek aan een museum in het verschiet. Het Stedelijk Museum voor Actuele Kunst (S.M.A.K.) in Gent wordt aangedaan. Er zijn meerdere tentoonstellingen, waaronder een grote van de Russische kunstenaar Sergej Bratkov. Hoewel de diversiteit aan abstracte kunst mij bij binnenkomst niet echt boeit, word ik gaandeweg meegesleept. Ik probeer, begeleid door Frans Malschaert, de vormentaal te begrijpen die los staat van het in ‘mijn creatieve leven’ gebezigde klassieke idioom. Er wordt hier in dit museum een kleine creatieve rebellie gevoerd tegen het rationele en berekenende in onze maatschappij. Artistieke vrijheid staat hier hoog in het vaandel en geeft mij heel even een nieuwe kijk op de wereld mee. Daarna is er de uitgelezen kans om rond de schitterende Vrijdagmarkt van Gent in een van de bekendste brasseries van geheel Vlaanderen te vertoeven: De Keizershof. Herman Brusselmans schreef er enkele weken geleden lyrisch over in HUMO.

Dilemma
Deze dagen denken we ook na over ons dilemma of we in Noord-Limburg blijven wonen of naar de omgeving van Maastricht vertrekken. De kogel is nog niet door de kerk, omdat we ons hebben gehecht aan de mentaliteit van de mensen tussen Peel en Maas. Maar de andere zijde van de medaille is het dagelijkse - inclusief vele avonden en weekenden - overbruggen van de afstand Horst-Maastricht.

Gepubliceerd door Beheerder om 15 oktober 2005 08:11