« november 2005 | Hoofdpagina | januari 2006 »

31 december 2005

Oudjaar 2005

Met champagne en vuurwerk knallen wij met vrienden het hopelijk voorspoedige nieuwe jaar in. Ik neem mij voor om selectiever te zijn, met alles. Ik heb tenslotte maar één lichaam! Voor ons land zijn in economisch opzicht de vooruitzichten goed. Hopelijk gaan de zorgen over het nieuwe zorgstelsel meevallen en weet de overheid langzaam maar zeker verspeeld vertrouwen terug te winnen. Ik wil daar samen met het provinciaal bestuur hard aan gaan werken. Ik wens alle Limburgers een gezond en succesvol 2006!

Gepubliceerd door Beheerder om 10:09 am

30 december 2005

Limburgse Handbaldagen

Vandaag staan Cirque d’Hiver in Roermond en de Limburgse Handbaldagen op het programma. Als een van de ‘founding fathers’ van dit handbalevenement in de Westelijke Mijnstreek voel ik een sterke betrokkenheid, alhoewel er de laatste jaren enige ‘afstand’ is gegroeid. Als oud-voorzitter van stichting Tophandbal BlauwWit weet ik maar al te goed wat er ieder jaar op de organisatoren van het evenement afkomt. Een gerenommeerd en aantrekkelijk wereldtoernooi neerzetten vergt veel professionaliteit. Ik hoop van harte dat het met de Limburgse handbalclubs spoedig weer bergopwaarts gaat richting landskampioenschappen en Europacup-avonturen. Ik ben er van overtuigd dat met een professionelere aanpak het Europese subtopniveau binnen enkele jaren kan worden bereikt.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:09 am

27 december 2005

De dagen tussen kerst en nieuwjaar

Opnieuw onder de indruk van de cultuurhistorie, de kunst, het landschap, de familiaire mentaliteit, de culinaire omgeving - alhoewel Rome niet te vergelijken is met de Toscaanse keuken -, de talloze wijken, de mode en de trends, ben ik weer terug uit Rome. In Noord-Europa wordt vaak wat denigrerend gedaan over Italië en Zuid-Europa. Hebben ze gelijk of is het gewoon afgunst? Ik zie in elk geval vliegtuigen vol Nederlanders vertrekken naar het land van Leonardo da Vinci.

De Nederlandse media geven deze dagen opsommingen van de beste en slechtste sporter, journalist, kok, ondernemer, politicus etc. van het jaar. Ik laat het aan mij voorbij gaan. Opvallend is dat Luik wordt ‘uitverkozen’ tot meest criminele stad van Europa. De Volkskrant is er als de kippen bij met een artikel met de suggestieve kop: ‘Luik: Palermo aan de Maas’. In de marge van het artikel wordt vermeld dat Utrecht als goede tweede is geëindigd. Ook lees ik het bericht over de goede voornemens van de Nederlander voor 2006: Afvallen, gevolgd door meer bewegen en gezonder eten (NIPO). Ik probeer alledrie deze voornemens in 2006 waar te maken, want het afgelopen half jaar is het er niet van gekomen.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:08 am

26 december 2005

Tweede kerstdag

We gaan naar het Sancta Sanctorum (het Heiligste der Heiligen) op de Piazza di Porta San Giovanni. De Heilige Trap (Scala Sancta) alhier leidt ons naar de huiskapel van de pausen. Over deze 28 treden gaat het verhaal dat ze afkomstig zouden zijn van het gerechtshof van Pilatus. Harry Mulisch schrijft er over in zijn boek ‘De ontdekking van de hemel’. Ook de Piazza del Quirinade en het Quirinaalpaleis zijn steeds weer een bezoek waard, omdat het paleis inmiddels de verblijfplaats is van de Italiaanse president Ciampi en tussen de middag met veel wapengekletter een wisseling van de wacht plaatsvindt. Direct daarna gaan we richting Trevifontein, een ontmoetingsplek voor vrijwel iedere bezoeker van Rome. In de avonduren nogmaals naar Campo di Fiori, een van de meest Romeinse Campo’s, met veel restaurants, handel en een Quartier Latin-achtige sfeer. De temperaturen buiten worden zomers gehouden door de vele op gas gestookte verwarmingselementen. Het regent gelukkig niet en het is er erg druk en gezellig.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:04 am

25 december 2005

Eerste kerstdag

Al vroeg op weg naar de kerk van de Friezen. Hier wordt in het Nederlands de Eucharistieviering gehouden voor vele Nederlandse pelgrims. Zo wordt de herinnering aan aartsbisschop St. Willibrordus (658-739), die van paus Sergius I de opdracht kreeg de Friezen te missioneren, levend gehouden. Bekenden en onbekenden omringen ons in deze katholiek-Nederlandse enclave. Na de zegen eindigen we de mis met een refrein uit het Wilhelmus. Oud-parlementariër W. Bremer wenst ons ‘de vrede toe’ en vervolgens spoeden wij ons naar het druilerige St. Pietersplein waar paus Benedictus XVI in vele talen de internationale gemeenschap een zalig Kerstmis toewenst. Vervolgens verdwijnen we in de kleine straatjes van het oude Rome, op zoek naar een warme plek in de buurt van de Piazza Faveze, want we willen de vesper in de Santa Maria Maggiore ‘s middags niet missen.

’s Avonds weer terug naar Travestere. Deze typisch Romeinse wijk heeft een sterke joodskatholieke inslag en zit vol kleine restaurantjes en cafeetjes met ambachtelijke galerijen. Hier ontmoet je het ‘andere Rome’ met typische Romeinse gerechten als fettucine, gnochetti en tripa. Ook hier is het ‘Vietato fumare’, Verboden te roken. Ik ben er precies op tijd helemaal mee gestopt!

Gepubliceerd door Beheerder om 09:55 am

24 december 2005

Voorbereiding op kerstavond

’s Morgens verkennen we het Sint Pietersplein en omgeving. De voorbereidingen voor de kerstnacht in de St. Pieterskerk zijn al in volle gang. We lopen even verderop naar de Santi Michel e Magno oftewel de ‘kerk van de Friezen’, gesticht door St. Willibrordus. In de namiddag dromen we weg tussen de antiek, kunst en culinaire hoogstandjes van de Campo di Fiori. ’s Avonds gaan we naar de St. Pieter voor de nachtmis die wordt opgedragen door paus Benedictus XVI. We zijn uitgenodigd door Mgr. Heeffer, rector van het Pauselijk Nederlands College, en worden vergezeld door de Nederlandse ambassadeur, mevrouw dr. M. Frank. Het is een indrukwekkende nachtmis met vele verschillende nationaliteiten. De ‘intocht’ van de paus door het lange gangpad van de St. Pieter gaat gepaard met honderden klikkende fototoestellen die de wellicht meest gefotografeerde persoon vastleggen in zijn eerste kerstnacht als Santo Padre. Vele harten gaan open in de kerstnacht van Rome en de tekst ‘Ere zij God en vrede op aarde aan alle mensen van goede wil’ uit een lied van Bach, wordt door velen uit volle overtuiging mee gezongen.

Soms vraag je je af wat het christendom nog betekent in Europa. Natuurlijk, vele honderdduizenden zijn hier bijeen voor de Pontifex, die de hele wereld zegent, maar religieuze gevoeligheid moet natuurlijk niet verwisseld worden met het ware geloof. Ik kan uiteraard niet weten wat de mensen om mij heen in deze basiliek denken, vinden, geloven of voelen. Is het niet zo dat de Europese samenleving christelijker is dan zij van zichzelf denkt? Het geloof is zeker niet verdwenen. In Nederland gaan iedere zondag nog meer mensen naar de kerk dan naar het eredivisievoetbal. Een dominee merkte een dezer dagen op: ’Iedere geboorte is een wonder, maar met Kerstmis is het een zeer bijzonder wonder’.

De pracht en praal van de grote winkels en het kooplustige publiek in de wereldsteden zijn nu even niet belangrijk. Ze vormen een groot contrast met de beleving van de kerstnacht in Rome. Die avond viel mijn blik nog op een artikel in het Duitse weekblad ‘Die Zeit’ met als titel ‘God is niet dood’ met daarbij een gedicht uit 1928 met kritiek op het ongebreidelde consumentengedrag: ‘Brillanten mit Tanten, ein Frack mit was drin, ein Nerzpelz, ein Steinherz, ein Doppelkinn.’

Gepubliceerd door Beheerder om 09:53 am

23 december 2005

Maximus

De 25 meter hoge obelisk op het Piazza del Popolo intrigeert. Al is het alleen al vanwege het feit dat het enorme gevaarte oorspronkelijk door Keizer Augustus werd meegenomen uit Egypte(!) om op het Circus Maximus geplaatst te worden. Aan de voorkant van de Piazza del Popolo is een opening naar de Via Flaminia, waar in 1960 een belangrijk gedeelte van de Olympische Spelen plaatsvond. Onlangs bouwde men hier een reusachtig auditorium.

In de avonduren bezoeken we een concert van de componisten Georges en Ira Gershwin, dat wordt uitgevoerd onder leiding van Yuri Temirkanov met het orkest en koor van de Academia Nazionale di Sante Cecilia. Het is een onvergetelijke avond met evergreens als Summertime en I got plenty o’Nuttin. De drie kwartier Italiaans openbaar vervoer daarna nemen we op de koop toe.

Gepubliceerd door Beheerder om 01:52 am

22 december 2005

Van Nederland naar Rome

Samen met mijn vrouw ga ik lekker een paar dagen naar Rome, waar wij hartelijk worden ontvangen in ons hotel in de wijk Trastevere. De eerste dag brengen we een bezoek aan de Piazza di Spagna. Alles wat Rome te bieden heeft komt hier samen. Het religieuze in de zuil van Maria Immaculata, waarvoor op 8 december altijd het Feste dell’Immaculata wordt gehouden, een Romeinse feestdag waarbij de paus een dankzegging uitspreekt (in 2003 maakten wij deze herdenking van de dogmaverklaring van de onbevlekte ontvangenis van Maria in levende lijve mee). En de Spaanse trappen met het paleis, ontworpen door Bernini, zorgen voor het cultureel-monumentale en internationale karakter.

Vervolgens gaan we naar de Via del Corso, de drukste winkelstraat van Rome, zeker nu met Kerstmis. Mensen bewonderen de etalages en kopen bij grote merken als Armani, Gucci, Bulgary en Prada. En men nuttigt koffie met gebak bij Café Greco, waar de groten der aarde eveneens koffie dronken. In de avonduren bezoeken we een wijnproeverij in de Via della Crocce, waar we de dag afsluiten met een heerlijke Nobile Montepulciano wijn.

Gepubliceerd door Beheerder om 09:46 am

19 december 2005

Gesprek minister-president Nordrhein Westfalen (78-2005)

Daags na het akkoord van de Eurotop breng ik samen met de voorzitter van de Raad van Europa, René van der Linden, een bezoek aan Dr. Jürgen Ruttgers, minister-president van Nordrhein Westfalen. We komen tot de bespiegeling dat Angela Merkel haar eerste optreden in Europa zelfbewust kleur gaf. Ze wist een mogelijk conflict tussen Blair en Chirac te beslechten en uiteindelijke kwam ze te elfder ure met een compromisvoorstel (én extra Duitse euro’s!) om Polen van het veto op de begroting af te houden. Dat ook Balkenende en Zalm tevreden uit Brussel terugkwamen voedt de gedachte dat er weer plaats komt voor Euro-optimisten.
Vervolgens passeren vele onderwerpen de revue. Rüttgers laat merken dat hij als minister-president met het gezicht naar Nederland wil staan. Vooral ‘infrastructurele’ verbindingen, zoals de Betuwelijn bijvoorbeeld, zijn voor een goede Westelijke ontsluiting van het industriecomplex in NordRhein Westfalen van groot belang. We spreken over de samenwerking van universiteiten in de Euregio, de energiewetgeving in Nederland, een mogelijke alliantie tussen de Benelux en Nordrhein Westfalen en over samenwerking met de minister van Landbouw van Nordrhein Westfalen voor de Floriade 2012. Directe resultaten van deze gesprekken verwacht ik niet, maar als wij ons de meest Europese provincie voelen moet er geïnvesteerd worden in de samenwerking met de buren!

Gepubliceerd door Beheerder om 10:54 am

18 december 2005

Eurotop (77-2005)

Een overnachting in Maastricht breng vooral tijd met zich mee om uitgebreid kennis te nemen van het succes van de Eurotop in Brussel. Een succes voor Blair, onder wiens leiding de top plaats vond, en ook voor Balkenende. De positie van Nederland als nettobetaler gaat er immers op vooruit. Ik vraag mij af of niet ook de opstelling van de nieuwe Duitse bondskanselier, Angela Merkel, heeft bijgedragen aan het slagen van de Eurotop.

Mastreechter Staar
In de namiddag volgt de installatie tot buitengewoon erepresident van de Mastreechter Staar in een sfeervolle Maastrichtse setting van Winterland, kerstmarkten en mensen die zich voorbereiden op de ‘blijde boodschap’ in deze donkere dagen. De grote familie die de Mastreechter Staar samen met vrienden en senatoren vormt, maakt dat ik mij thuis voel. Dit zijn mensen die door te zingen ontspannen en met een relativerende blik het leven inkijken. Koningin Beatrix is Beschermvrouwe van de Koninklijke Mastreechter Staar en de burgemeester van Maastricht is erepresident. Het is dan ook een grote eer dit internationaal gerespecteerde mannenkoor samen te mogen representeren.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:53 am

17 december 2005

Herdenking ‘40 jaar na de mijnsluiting’ (76-2005)

‘Glück auf! Glück auf! Der Steiger kommt! Und er hat sein helles Licht bei der Nacht schon angezündt’, zingen de gelegenheidskoren van St. Caecilia en St. Pancratius bij aanvang van de herdenkingsdienst in een overvolle St. Pancratiuskerk in Heerlen. Mgr. F. Wiertz is de hoofdcelebrant. Het is een gedenkwaardige dienst die ons 40 jaar mee terug neemt in de tijd, toen trots, hard werken, gemeenschapszin, kerk en samenleving nog dicht bij elkaar hoorden. Een verlangen naar deze tijd maakt zich voor een moment meester van alle aanwezigen. Mgr. Wiertz, zelf geboren en getogen in de Oostelijke Mijnstreek, houdt een bijzondere preek en spreekt over de zoektocht naar een nieuw evenwicht tussen de kerk en de Limburgse samenleving. Hij memoreert hoe vele mijnwerkers na hun werk de ‘vroegmis’ bezochten, met het gruis nog in de ogen en de ‘pungel’ als steun in de rug, iets dat het voorstellingsvermogen van de jongere generaties te boven gaat.

Na de herdenkingsdienst gaan we in optocht naar het Royal Theater. Oud-mijnwerkers voorop en minister De Geus, minister Van der Hoeven, vele kamerleden, gedeputeerden en burgemeesters uit de mijnstreken achteraan. Vervolgens vindt een sobere herdenking plaats. Limburgers vieren liever dan dat ze herdenken. Oud-mijnwerkers nemen het woord. Wiel Friedrichs (oud-voorzitter FNV) en Sjeng Kremers (oud-gouverneur) gaan in debat. Herinneringen aan toen krijgen de overhand. De trots van toen - ‘Parkstad mijn streek’ - zou wellicht ook nieuw perspectief kunnen brengen voor het huidige Parkstad. Heerlenaar en chronogrammenschrijver D.W. Jacobs maakte een treffend bidprentje: ‘Uit het oog, niet uit het hart, oude helden, hier en nu bijeen gebracht’… Het is zeker niet de laatste keer geweest dat de aankondiging van de mijnsluiting wordt herdacht.

LSO
Ik beschouw het als een bijzondere eer geïnstalleerd te worden als beschermheer van het Limburgs Symphonie Orkest. Van de directeur krijg ik daartoe in een bomvol Vrijthoftheater een dirigentenstokje aangereikt. Ik ga niet de ‘eerste viool’ spelen of de plaats innemen van dirigenten, maar daar waar nodig zal ik het oudste nog bestaande symfonieorkest in Nederland met raad en daad bijstaan. Ed Spanjaard is nu de artistieke motor van het orkest. Het LSO heeft daarmee een nationale en internationale uitstraling gekregen zonder de band met de regio te verliezen. Op deze Mahler-dag in Maastricht voert het LSO ‘Das Lied von der Erde’ uit. Dit werk van de romanticus Gustav Mahler vormt samen met de negende symfonie een absoluut hoogtepunt in zijn oeuvre.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:48 am

16 december 2005

Statenvergadering (75-2005)

De reguliere Statenvergadering wordt deels gevuld door de afhandeling van het ‘dossier Vestjens’. Een Statencommissie, bestaande uit de heren Zwijnenberg, Schroeder en Bettinger, is tot de conclusie gekomen dat er geen nader onderzoek hoeft plaats te vinden. Hiermee komt een meer dan een jaar durende kwestie tot een einde. Winnaars zijn er niet aan te wijzen. Wel een buitensporig hoge kostenpost voor de Provincie Limburg.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:42 am

13 december 2005

Uitreiking hoofdprijs Anjerloterij (73-2005)

Vanmiddag toog ik naar Venray voor de uitreiking van de hoofdprijs van de Limburgse Anjerloterij 2005. Deze wordt jaarlijks georganiseerd door het Prins Bernhard Cultuurfonds Limburg, waar ik als Commissaris van de Koningin voorzitter van ben. Het was een feestelijke bijeenkomst met diverse prijsuitreikingen en enkele muzikale optredens van dameskoor Venrode. De hoofdprijs viel erg goed in de smaak, maar dat was ook wel te verwachten. Inge Baltissen, tweedejaars studente fysiotherapie en lid van harmonie MMSK St. Petrus Banden uit Venray, kreeg namelijk € 10.000 voor een culturele reis naar keuze! Ook werd de gelegenheid aangegrepen om een subsidie uit te reiken aan de jonge fotografe Mijntje Wismans. Zij gaat hiermee een fotoboek maken met de titel ‘Jong zijn in Venray’, een onderwerp dat uitstekend aansluit bij ons provinciale thema. Over een jaar mag ik het boekwerk in ontvangst nemen. Ik ben benieuwd!

Gepubliceerd door Beheerder om 01:33 pm

11 december 2005

Reflectie (72-2005)

In het kader van de vele kennismakingsbezoekingen die ik afleg, bezoek ik Abdij St. Benedictusberg in Lemiers. De besloten stilte geeft de kans om eens goed te reflecteren op de hectische waan van de dag. Gedachten over de harde, confronterende tijd waarin wij leven en het dikwijls ontbreken van dienstbaarheid, zorgzaamheid en betrokkenheid, hoef ik nu niet te verdringen. Abt Lenglet vertelt over de tegel van St. Benedictus, die behalve gebed ook handenarbeid voorschrijft. Dit om zoveel mogelijk in eigen onderhoud te kunnen voorzien. Er is een boekbinderij in het klooster. Bibliotheken uit binnen- en buitenland weten deze te vinden. De laatste jaren beschikt de abdij ook over een heuse steenhouwerij. Het is duidelijk dat de monniken zich geroepen voelen tot gastvrijheid, want Resie en ik worden allerhartelijkst ontvangen door vrijwel alle leden van de kloostergemeenschap.

Het is ook fijn dat vele vrijwilligers deze dagen de andere kant van de Nederlandse samenleving laten zien. Vele tienduizenden, waaronder ook Koningin Beatrix en vele familieleden, zetten zich in om het vrijwilligerswerk te promoten. Ik e-mail oud-wethouder mevrouw R. de Wit dat ik haar initiatief voor een huiskamer (´Het Houk´) voor ex-verslaafden in Heerlen, ondersteun.

In de namiddag beëdig ik Jean Bronckers (oud-gedeputeerde) als waarnemend burgemeester van Sittard-Geleen. Ik doe dat in Rijckholt, omdat het de eerstkomende werkdagen niet lukt om dat in het Gouvernement te doen. Onder Bronckers, die vanaf 16 december begint, zal het bestuurlijke vaarwater in Sittard-Geleen rustiger worden. Hopelijk wordt er in het voorjaar een robuust bestuur gekozen in deze belangrijke industriële gemeente.

Gepubliceerd door Beheerder om 01:50 pm

10 december 2005

Leeszaterdag (71-2005)

Een lange zaterdag voor mij alleen. Weliswaar ga ik ’s avonds richting ’s-Heerenberg waar Eerste Kamerlid Rob van de Beeten een ontvangst heeft, maar verder heb ik uren om mij door talrijke kranten en tijdschriften te worstelen. Overigens een heerlijke bezigheid! Ik volg de ontwikkelingen van de afgelopen dagen tussen kabinet en coalitie in de Tweede Kamer. Zalm die terug dacht aan de laatste jaren van Paars II en Verhagen die het kabinet wilde houden aan de afspraken na Prinsjesdag. Even geen ‘Torentjesoverleg'. Maar dat wilden wij toch met zijn allen?

Ik neem kennis van de rapportage van Loek Hermans over de evaluatie van het dualisme bij de provincies. ‘Zonder wrijving geen glans’, is de titel van het rapport. Er valt volgens Hermans nog veel te verbeteren als het gaat om de positie van de Provinciale Staten ten opzichte van Gedeputeerde Staten. Ik ben het daarmee eens. Overigens heeft men op nationaal niveau meer dan 150 jaar ervaring met een duale houding en nog steeds dienen zich nieuwe leermomenten voor de parlementariërs aan. Het enige dat zeker is als het gaat om dualisme is de voortdurende verandering. Als die verandering hier in Limburg maar gericht is op mensen, instellingen en bedrijven. Provinciale Staten moeten daarbij de richting aangeven, de marsroute, om snel en efficiënt doelen te bereiken.

Gepubliceerd door Beheerder om 01:49 pm

09 december 2005

Een hectische dag (74-2005)

Allereerst heet ik vanmorgen een aantal bestuurders uit Europese grensregio’s welkom. Deze vergaderen onder leiding van Europarlementariër Lambert van Nistelrooij in de Statenzaal van het Gouvernement. Ik ga in op de positie van Nederland in Europa. Deze staat momenteel nogal onder druk. De uitslag van het referendum en de opstelling van het kabinet, dat zichzelf een te grote nettobetaler vindt en onder andere tegenstander is van de Structuurfondsen, heeft Europa tot een geldkwestie gemaakt. Juist Limburg moet zich realiseren dat het zich in een positie bevindt die vraagt om het sluiten van een veelheid aan allianties met ‘Europese buren’. De inhoud van deze allianties zou dan ook voorop moeten staan.

Ook vindt vandaag in Sittard-Geleen de ondertekening plaats van een overeenkomst tussen de grote Zuid-Limburgse zorgaanbieder Orbis en de Europese Investeringsbank. Hierin is een groot deel van de financiering vastgelegd voor de bouw van het prestigieuze Orbis Medical Park. De overeenkomst zorgt dus voor een stevige bouwimpuls in deze stad. Bovendien krijgt de experimentele visie op ‘intramurale ziekenhuiszorg’ zo de komende jaren meer vorm. Een opsteker voor Sittard-Geleen. ‘Cure en care’ in Nederland komen langzaam maar zeker onder invloed van de markt en Europa te staan. Concurrentie in met name de ‘care’ zal zich de komende jaren steeds verder ontwikkelen. Patiënt- en klantgerichtheid moeten de missie zijn en dat hebben de bestuurders van Orbis goed begrepen.

Gepubliceerd door Beheerder om 10:25 am

07 december 2005

Bezoek aan Sabic (70-2005)

Vandaag wederom een gesprek met de directie van Sabic, ditmaal op locatie in Geleen. Ik bezoek de plaats – nauwelijks twee kilometer van mijn geboortedorp vandaan - waar de nieuwe naftakraker (NAK 5) moet komen, een polyethyleenfabriek en een polypropeenfabriek met een geraamde investering van € 1,5 miljard. Het gaat om een investering die van groot belang is voor het chemiecluster in Limburg, evenals voor het netwerk van toeleveranciers in de regio en voor de interactie met andere bedrijven op industrieterrein Chemelot. Bij de investeringsbeslissing spelen de kosten van de CO2-emissierechten een grote rol, maar ook fiscale zaken, interne en externe infrastructurele ontsluitingen (weg-, water en spoorwegen en pijpleidingen richting Gelsenkirchen). Coördinatie, regie en afstemming tussen de overheden zijn op scherp gezet.

Gepubliceerd door Beheerder om 01:48 pm

06 december 2005

Installatie beschermheerschap BNMO (69-2005)

Vanmiddag word ik officieel geïnstalleerd tot Beschermheer van de Bond van Nederlandse Militaire Oorlogsslachtoffers van de afdelingen Noord-, Midden- en Zuid-Limburg. In Schinveld word ik hartelijk ontvangen door bestuur en leden. Uit handen van de voorzitter, de heer Timmermans - opvolger van de veel te vroeg overleden oud-collega en oud-Tweede Kamerlid Walter Paulis - mag ik het beschermheerschap aanvaarden. Hoewel ik geen militaire achtergrond heb, leef ik mee met het gedachtegoed van de BNMO en overzie ik de gevolgen van deelname aan vredesoperaties. Een jarenlange focus op de wereldpolitiek gecombineerd met een historische nieuwsgierigheid naar de betrokkenheid van Nederland in Indonesië (en Nieuw-Guinea) scherpen mijn gedachten bij de ontmoetingen met de Limburgers die veel betekend hebben voor de vrede en vrijheid in de wereld, maar desondanks vaak niet op voldoende steun en begrip konden rekenen.
De das die ik bij de installatie heb gekregen, zal ik in ere dragen.

Gepubliceerd door Beheerder om 11:54 am

05 december 2005

Sinterklaas? (68-2005)

Elke dag heb ik een goed gevuld programma. Toch hoop ik vanavond thuis Sinterklaas te kunnen vieren. Maar eerst staat nog een bezoek aan Rijkswaterstaat gepland en een overleg met oud-voorzitter van de FNV-Limburg Wiel Friedrichs. Bij Rijkswaterstaat praat ik onder andere over de Maaswerken, die ons zowel beter moeten beschermen tegen hoog water als een impuls aan natuurontwikkeling moeten geven. Ook de aanleg van de A73 en A74 komt aan de orde, evenals de verbreding en verdieping van de A2. Wat dit laatste betreft is nog niet iedereen akkoord, maar minister Peijs staat al achter ons.
Met Friedrichs praat ik over '40 jaar na de mijnsluiting' (zaterdag 17 december aanstaande), Industriebank LIOF, Parkstad Limburg, de discussies rondom de jeugdzorg en de werkloosheid in Limburg. Ik leef met hem mee, want het zijn onderwerpen die ons allebei aan het hart gaan. Tot slot tref ik nog wat voorbereidingen voor morgen en overmorgen. En dan heb ik lekker vrij om met mijn familie Sinterklaas te vieren. Dat is boffen!

Gepubliceerd door Beheerder om 11:53 am

03 december 2005

Politieke onrust (67-2005)

Onlangs werden we geconfronteerd met het conflict tussen Hirsi Ali en Hans Wiegel. Natuurlijk houdt het ook mij bezig hoe we in Nederland met fundamentalisme moeten omgaan. De politiek van het ‘onverzoenlijke verzoenen’ heeft Nederland na de Tweede Wereldoorlog veel voorspoed gebracht. Na Fortuyn en Van Gogh is het tij echter gekeerd en velen vinden dat er geen deken over de kop opstekende problemen moet worden gelegd. Doordat het conflict zich nu toespitst op het al dan niet schrappen van artikel 23 van de Grondwet - het pacificatieartikel uit 1917 - bemoeien ook velen buiten de VVD zich met de kwestie.
Ook minister Veerman heeft vorig weekend voor enige onrust gezorgd met zijn interview in de Volkskrant en zijn kanttekeningen bij de vernieuwing van het zorgstelsel. Ik vind dat als besluitvorming eenmaal heeft plaatsgevonden er eenheid moet zijn in het uitdragen van kabinetsbeleid. Wellicht is de slimme politicus Veerman in de marge van de Europese ‘suikerbietenvierdaagse’ te open geweest naar meereizende journalisten toe.

Gepubliceerd door Beheerder om 04:57 pm

01 december 2005

Werkbezoek Océ

Bij mijn werkbezoek aan Océ te Venlo leidt ‘CEO’ (chief executive officer, de hoogste baas van een bedrijf) Rokus van Iperen mij rond. Ik zie een bedrijf dat blaakt van het zelfvertrouwen en zich nadrukkelijk positioneert tussen de top op de wereldmarkt van kopieerapparaten en printers. Belangrijke ontwikkelingen op het gebied van onderzoek en ontwikkeling laten zien dat innovatieve processen voor andere en betere producten een jarenlange voorbereiding en tientallen miljoenen investeringen vergen. Niet alleen een sterke Research & Development afdeling stemt de Raad van Bestuur van Océ optimistisch, ook een zeer actief en omvangrijk verkoopbeleid draagt daar aan bij. Minder optimistisch is Océ over de bereidheid van de Europese Unie om versnelling te brengen in innovatieve processen in de maakindustrie.

Zoals zo vaak de laatste tijd sla ik de lunch over. Ik maak tijd vrij om de begrafenismis van journalist Twan Mientjens in de Grote Kerk in Venlo bij te wonen. Kapelaan Brueren leidt een indrukwekkende dienst met Venlose liedjes, die samen met songs van The Beatles en Rowwen Hèze de onvermijdelijke afscheidssfeer scheppen. Het is de herinnering die overblijft. Twan laat in Venlo, bij dagblad De Limburger en ook mij een lege plek achter.

Gepubliceerd door Beheerder om 09:45 am