« Noord-Limburg | Hoofdpagina | Eén panlimburgse krant »

27 januari 2006

Reacties bomenkap

De afgelopen weken heb ik onder andere in het gastenboek op mijn website en per post vele reacties gekregen naar aanleiding van de bomenkap in Schinveld. Velen lijken mij als gouverneur van de provincie Limburg persoonlijk aan te rekenen dat de zes hectare bos gekapt moesten worden. Deze beslissing is echter op 2 december 2005 genomen door ons hoogste rechtscollege, de Raad van State. Na alle mogelijke procedures te hebben doorlopen, was dit de definitieve beslissing waar burgers én bestuurders van Limburg zich bij neer hadden te leggen.

Dat dit heel moeilijk was en veel teleurstelling met zich meebracht, begrijp ik volledig. Inwoners, het gemeentebestuur van Onderbanken én actievoerders hebben zich immers 25 jaar lang verzet tegen de bomenkap. Doordat de emoties hoog opliepen na de uitspraak van de Raad van State en er aanwijzingen waren dat er gevaar bestond dat de openbare orde en veiligheid in het gedrang zou komen, zag burgemeester Zuidgeest zich genoodzaakt een noodverordening in te stellen. Zo wilde hij zorgdragen voor de veiligheid van burgers, actievoerders, bedrijven en medewerkers die de bomenkap moesten uitvoeren. Dat is per slot van rekening zijn plicht als burgemeester.

De gemeenteraad van Onderbanken heeft het besluit om een noodverordening in te stellen echter niet willen bekrachtigen. Daarom heeft burgemeester Zuidgeest, gebruik gemaakt van de mogelijkheid in de wet om bij mij administratief beroep in te stellen tegen het besluit van de gemeenteraad. Ik heb daarop besloten de noodverordening wél te bekrachtigen, omdat ook ik de vrees van de burgemeester deelde dat er een noodsituatie rondom de bomenkap kon ontstaan. Voor alle duidelijkheid: ook zonder mijn besluit zou de bomenkap zijn doorgegaan, gezien de uitspraak van de Raad van State. Maar ik kon wel nog een beslissing nemen in het belang van de handhaving van de openbare orde en veiligheid, zodat de bomenkap zo veilig mogelijk zou verlopen. Het besluit tot de bomenkap staat dus geheel los hiervan! Helaas konden velen dat niet van elkaar scheiden.

Inmiddels zijn de zes hectare bos gekapt. De ontruiming van het bos en de kap zijn gelukkig redelijk voorspoedig verlopen. En over het instellen van de noodverordening is op 13 januari een debat geweest in Provinciale Staten. In de door Provinciale Staten aangenomen motie werd geconstateerd dat zowel burgemeester Zuidgeest als ikzelf hebben gehandeld volgens de wet en in het belang van de openbare orde en veiligheid.

Overleg Onderbanken
Dé hamvraag, die vele gemoederen nu bezighoudt, is ‘Hoe nu verder na de bomenkap?’. Een groot deel van deze dag staat dan ook in het teken van bestuurlijk overleg hierover met het College van Burgemeester en Wethouders van Onderbanken en de staatssecretaris van Defensie. Er spelen veel korte termijn-kwesties, zoals de roep om natuurcompensatie, de omvorming van de AWACS-commissie, de afhandeling van de bodemprocedure en de vraag wat er gebeurt met de overige 14 hectare bos. Het provinciebestuur, het gemeentebestuur en de staatssecretaris hebben hierover nauwelijks verschillen van opvatting.

De AWACS-zaak moet zich echter ook concentreren op de achterliggende kwesties, zoals de vermindering van de overlast door geluidsarme motoren en een vermindering van het aantal vliegbewegingen. Het is dus zaak snel te beginnen met meer metingen en onderzoek naar de overlast en de eventuele gevolgen voor de gezondheid van de mensen in de regio Onderbanken. Hier ligt immers de kern van de problematiek. Het kabinet zal deze twee zaken nadrukkelijker op de agenda moeten zetten van de Nederlandse regering en de NATO-raad. Ook zullen ze aan de orde moeten komen tijdens het bilaterale overleg dat minister-president Balkenende regelmatig voert met regeringsleiders in Nordrhein Westfalen. Het gaat om grote belangen en flinke sommen geld, waar met name de Duitsers een grote rol in kunnen vervullen. De Atlantische relaties van Nederland en Duitsland kunnen het proces in de NATO-raad op positieve wijze beïnvloeden, want er is bij mij voldoende werkelijkheidsbesef aanwezig om niet gerust te zijn over het verloop en de afloop van dit proces. Maar, zonder een gezonde dosis moed en vertrouwen bereik je helemaal niets.

Bezoek aan Maastricht School of Management
De Maastricht School of Management (MSM) is een internationale businessschool, die in de jaren vijftig is gesticht en sinds 1989, dankzij oud-burgemeester van Maastricht mr. P. Houben, gevestigd is in Maastricht. MSM is een wereldspeler in vooral Afrikaanse en Aziatische landen en is de grootste internationale businessschool van Nederland. Het is jammer dat maar weinig mensen weten dat MSM al tientallen jaren studieprogramma’s heeft voor studenten uit landen als China, Indonesië, Koeweit, Maleisië, Peru, Saudi Arabië, Vietnam en Zambia. Als gevolg van deze onbekendheid, is een zekere onderwaardering voelbaar bij bestuur en directie van de school. Maar, allerlei belangrijke ontwikkelingen die hier verandering in kunnen brengen staan op stapel. Zo is de samenwerking met de Open Universiteit in het kader van E-learning een belangrijke uitdaging, evenals het bouwen van een stevige relatie met voor Europa en Nederland belangrijke landen, zoals China en Turkije. Ook de Provincie kan een rol van betekenis spelen door MSM te betrekken bij de Versnellingsagenda. Bovendien is het voor onze Euregio een enorme uitdaging om te bezien of MSM-alumni die nu werkzaam zijn in opkomende economieën, iets voor hun ‘studieregio’ kunnen betekenen.

Gepubliceerd door Beheerder om 27 januari 2006 11:33