« oktober 2007 | Hoofdpagina | januari 2008 »
15 november 2007
Gastles Dag van Respect
Vandaag vindt de tweede landelijke Dag van Respect plaats. Deze dag is bedoeld om kinderen bewust te maken van het belang van respect voor elkaar, voor natuur en milieu én voor de maatschappij. In het kader hiervan geven zogenaamde ‘Betrokken Nederlanders’ (BN-ers¬), waaronder ikzelf, aan de groepen 7 en 8 van basisscholen door het hele land een gastles over respect. De basisschool die ik heb uitgekozen voor mijn les, is basisschool Petrus Canisius in Puth. Mijn zoon heeft daar op school gezeten en bovendien ken ik de directrice, mevrouw Fijnaut, erg goed.
De ruim zeventig leerlingen hebben zich in de aula van de school verzameld voor mijn gastles. Ook de burgemeester van de gemeente Schinnen, de heer Link, de gemeentesecretaris en een politieagent zijn aanwezig. De leerlingen hadden voorafgaand aan mijn gastles al een lesprogramma gevolgd over respect en onder andere muurkranten gemaakt. In mijn les spreek ik over allerlei vormen van respect. Zoals respect voor leraren, voor ouderen, voor veiligheidsmensen en voor andere culturen. Als een voorbeeld van respectloos gedrag haal ik de vechtpartij aan van afgelopen maandag in Lottum, waarbij een jongen om het leven kwam. Volgens mij geeft dit namelijk goed aan hoe dichtbij respectloos gedrag opeens kan komen, ook in een dorp dat bijna net zo groot is als Puth.
Ik vraag de kinderen ook naar wat respect voor hen betekent. Eén jongen vertelt dat hij zelf wel eens gepest wordt omdat hij autistisch is. Ik vind het heel dapper dat hij dat durft te zeggen. Ook hebben we het nog even over de vreselijke dingen die gebeuren in Darfur, Sudan. Er zit een jongen in de klas die hier vandaan komt. Hij en ongeveer veertig andere kinderen op de basisschool wonen in het nabijgelegen asielzoekerscentrum.
Aan het einde van de les lees ik een stuk voor uit het boek ‘Cadeau voor opa’ van Hilda Algra. Dat gaat over een meisje, Emma, die haar opa een bijzonder cadeau wil geven voor zijn 75e verjaardag. Ze maakt voor hem een werkstuk over haar opa’s jeugd in Amerika. Daarbij komt ze steeds meer te weten over het leven in die tijd in Amerika: over de scheiding tussen blank en zwart en over het protest daartegen onder leiding van Martin Luther King, die een droom had over een respectvolle samenleving. Een droom die volgens mij nog steeds actueel is.
Na afloop krijg ik nog een boekje door een leerling aangeboden waarin elke leerling vertelt wat respect volgens hem/haar betekent. Ik vind het leuk om te lezen dat bijna iedereen vindt dat we aardig moeten zijn voor elkaar, voor dieren en het milieu en dat we iedereen moeten accepteren zoals hij of zij is. Ik denk dat het heel goed is dat zo’n Dag van Respect aan dat besef bijdraagt.
Als afscheid zingen de leerlingen nog een lied voor me dat ze samen met hun muziekleraar hadden ingestudeerd op een ‘house’-nummer. Hieronder staat de tekst hiervan:
Couplet 1
Soms schrijven kids wat ik niet wil zien.
Voor discriminatie geef ik die een 10.
Dan zou ik zeggen… loop naar de maan
want dit moeten wij echt tegen gaan.
Refrein
De dag van respect, de dag van respect.
Wat een geweldig goed idee.
Kind’ren gaan veel gelukkiger mee.
De dag van respect, de dag van respect
’t geeft veel meer blije gezichten!
Je kunt ook een respectclub oprichten.
De dag van respect!
Couplet 2
Bedoordelen van mensen op huidskleur of haar.
Dat vinden wij toch heel erg raar.
Want we zijn toch allen gelijk.
De een is gewoon en de ander is rijk.
Maar dat maakt geen enkel verschil.
Vriendschap en respect is wat ik wil!
Refrein
De dag van respect, de dag van respect.
Wat een geweldig goed idee.
Kind’ren gaan veel gelukkiger mee.
De dag van respect, de dag van respect
’t geeft veel meer blije gezichten!
Je kunt ook een respectclub oprichten.
De dag van respect!
Gepubliceerd door Beheerder om 11:35 am
10 november 2007
Werkbezoek Orthodoxe Kerk Limburg
Vandaag vindt het (voorlopig) laatste van mijn reeks werkbezoeken aan geloofsminderheden in Limburg plaats. Om 11.00 uur word ik verwacht bij de Orthodoxe kerk op de Sint Maartenslaan in Maastricht. Dit is de enige Orthodoxe kerk in Limburg. Zij is gesticht in 1972 voor de toen aanwezige Grieken in Maastricht, die bijna allemaal bij de Sphinx werkten. In 1976 is de kerk erkend en opgenomen in het Aartsbisdom der Russisch Orthodoxe Kerken in West-Europa. De Aartsbisschop van dit aartsbisdom is de Vlaming Monseigneur Gabriël. De Orthodoxe Kerk is de voortzetting van het oude Christelijke geloof voordat de scheidingen in de kerk plaatsvonden.
Het is een koude, regenachtige zaterdagmorgen, maar de ontvangst in het tot kerk omgevormde voormalige winkelpand is zeer warm en hartelijk. Ik mag aansluiten bij de dienst, die al een uur bezig is en geleid wordt door de Aartsbisschop, Monseigneur Gabriël. Bijna iedereen staat tijdens de dienst met het gezicht richting ikonen van de Moeder Gods en Christus. In de Orthodoxe Kerk worden deze ikonen vereerd. De wanden van de kerk zijn prachtig beschilderd. Deze zogenaamde Ikonostase verbeeldt onder andere de twaalf grote Christelijke feesten en de thema’s van de zondagen na Pasen.
Het valt me op dat rituelen en mystiek in de Orthodoxe Kerk meer centraal staan dan bij de Katholieke Kerk, maar dat er toch ook best veel overeenkomsten zijn in bijvoorbeeld gebeden en het delen van brood en wijn. Tijdens de dienst is er prachtige, serene zang van een koor van drie dames, waaronder zuster Martha, die het werkbezoek georganiseerd heeft. In de Orthodoxe Kerk worden geen muziekinstrumenten gebruikt, omdat men de mens als het muziekinstrument bij uitstek ziet.
Aan het einde van de dienst kan Monseigneur Gabriël de parochianen vertellen dat een Servische priester, woonachtig in Noord-Brabant, vanaf december eens per maand een dienst gaat leiden in de Orthodoxe kerk Maastricht. Ook roept hij de gelovigen op tot wat meer vrijwilligerswerk voor de parochie. Helaas een probleem dat tegenwoordig bij bijna alle kerken speelt!
Met enkele kerkgangers, waaronder de voorzitter van de Griekse vereniging in Maastricht, spreek ik na afloop van de dienst. Tot de gemeenschap van Orthodoxe gelovigen in Maastricht behoren mensen uit Griekenland, Rusland, Roemenië, Servië, Bulgarije, Egypte, Ethiopië, maar ook Nederland. In de Orthodoxe kerk vinden naast diensten, regelmatig huwelijken, doopsels en soms ook begrafenissen plaats.
Vervolgens heb ik in het woongedeelte boven de kerk een gesprek met de Aartsbisschop, zuster Martha, een voormalig hoogleraar Slavische talen en een Georgische mevrouw uit Luik. Onder het genot van koffie en gebak spreken we over allerlei onderwerpen. Het is een zeer open, interessant gesprek over onder andere de huidige regeringskwestie in België, het Europa van de regio’s, de Palestina-kwestie, de Sint Pieter in Rome en de scheiding van kerk en staat. Monseigneur Gabriël vertelt hoe Orthodoxe priesters in Rusland lange tijd door de staat gecontroleerd werden. Het valt me op hoe open minded Monseigneur Gabriël en zuster Martha zijn. Ze zijn erg belezen en spreken diverse talen. Monseigneur Gabriël leidt diensten door heel West-Europa, van Noorwegen tot Portugal en probeert daarbij altijd minstens een gebed in de lokale taal te doen! Na afloop van ons bezoek moet hij alweer de trein nemen om op zondagmorgen een dienst in Rennes in Frankrijk te kunnen doen. Ikzelf vetrek met genoeg stof tot nadenken en een prachtig ikoon en enkele boeken over de Orthodoxe Kerk weer huiswaarts.
Gepubliceerd door Beheerder om 05:17 pm