« Luisterend door Limburg | Hoofdpagina | Gastles Dag van Respect »

10 november 2007

Werkbezoek Orthodoxe Kerk Limburg

Vandaag vindt het (voorlopig) laatste van mijn reeks werkbezoeken aan geloofsminderheden in Limburg plaats. Om 11.00 uur word ik verwacht bij de Orthodoxe kerk op de Sint Maartenslaan in Maastricht. Dit is de enige Orthodoxe kerk in Limburg. Zij is gesticht in 1972 voor de toen aanwezige Grieken in Maastricht, die bijna allemaal bij de Sphinx werkten. In 1976 is de kerk erkend en opgenomen in het Aartsbisdom der Russisch Orthodoxe Kerken in West-Europa. De Aartsbisschop van dit aartsbisdom is de Vlaming Monseigneur Gabriël. De Orthodoxe Kerk is de voortzetting van het oude Christelijke geloof voordat de scheidingen in de kerk plaatsvonden.

Het is een koude, regenachtige zaterdagmorgen, maar de ontvangst in het tot kerk omgevormde voormalige winkelpand is zeer warm en hartelijk. Ik mag aansluiten bij de dienst, die al een uur bezig is en geleid wordt door de Aartsbisschop, Monseigneur Gabriël. Bijna iedereen staat tijdens de dienst met het gezicht richting ikonen van de Moeder Gods en Christus. In de Orthodoxe Kerk worden deze ikonen vereerd. De wanden van de kerk zijn prachtig beschilderd. Deze zogenaamde Ikonostase verbeeldt onder andere de twaalf grote Christelijke feesten en de thema’s van de zondagen na Pasen.

Het valt me op dat rituelen en mystiek in de Orthodoxe Kerk meer centraal staan dan bij de Katholieke Kerk, maar dat er toch ook best veel overeenkomsten zijn in bijvoorbeeld gebeden en het delen van brood en wijn. Tijdens de dienst is er prachtige, serene zang van een koor van drie dames, waaronder zuster Martha, die het werkbezoek georganiseerd heeft. In de Orthodoxe Kerk worden geen muziekinstrumenten gebruikt, omdat men de mens als het muziekinstrument bij uitstek ziet.

Aan het einde van de dienst kan Monseigneur Gabriël de parochianen vertellen dat een Servische priester, woonachtig in Noord-Brabant, vanaf december eens per maand een dienst gaat leiden in de Orthodoxe kerk Maastricht. Ook roept hij de gelovigen op tot wat meer vrijwilligerswerk voor de parochie. Helaas een probleem dat tegenwoordig bij bijna alle kerken speelt!

Met enkele kerkgangers, waaronder de voorzitter van de Griekse vereniging in Maastricht, spreek ik na afloop van de dienst. Tot de gemeenschap van Orthodoxe gelovigen in Maastricht behoren mensen uit Griekenland, Rusland, Roemenië, Servië, Bulgarije, Egypte, Ethiopië, maar ook Nederland. In de Orthodoxe kerk vinden naast diensten, regelmatig huwelijken, doopsels en soms ook begrafenissen plaats.

Vervolgens heb ik in het woongedeelte boven de kerk een gesprek met de Aartsbisschop, zuster Martha, een voormalig hoogleraar Slavische talen en een Georgische mevrouw uit Luik. Onder het genot van koffie en gebak spreken we over allerlei onderwerpen. Het is een zeer open, interessant gesprek over onder andere de huidige regeringskwestie in België, het Europa van de regio’s, de Palestina-kwestie, de Sint Pieter in Rome en de scheiding van kerk en staat. Monseigneur Gabriël vertelt hoe Orthodoxe priesters in Rusland lange tijd door de staat gecontroleerd werden. Het valt me op hoe open minded Monseigneur Gabriël en zuster Martha zijn. Ze zijn erg belezen en spreken diverse talen. Monseigneur Gabriël leidt diensten door heel West-Europa, van Noorwegen tot Portugal en probeert daarbij altijd minstens een gebed in de lokale taal te doen! Na afloop van ons bezoek moet hij alweer de trein nemen om op zondagmorgen een dienst in Rennes in Frankrijk te kunnen doen. Ikzelf vetrek met genoeg stof tot nadenken en een prachtig ikoon en enkele boeken over de Orthodoxe Kerk weer huiswaarts.

Gepubliceerd door Beheerder om 10 november 2007 17:17