« Weeklog 2 – januari 2010 | Hoofdpagina | Bewogen weken van crisis en een land in verwarring »

31 januari 2010

Winters januari

De winterse periode die blijft aanhouden – januari is sinds jaren de koudste maand – blijft de nuchtere waarnemer verbazen. Laveren tussen klimaatsceptici en dissidenten; het Tweede Kamerlid Diederik Samson en schrijver Leon de Winter zijn tegenpolen. Ik weet er geen raad mee. Hoe is het mogelijk dat in een vrij korte periode een groot gedeelte van de Klimaattop in Kopenhagen (jammer genoeg) teniet wordt gedaan door onjuiste informatie en informatie die in zo’n belangrijk dossier gebaseerd is op kennis van een stagiair en de waarnemingen van een aantal bergbeklimmers? Van de experts die opgevoerd worden in het IPCC-rapport – het Intergovernmental Panel on Climate Change – zijn er velen in dienst van Greenpeace!
Toch maar in het weekend genietend van mooie plekken in de Ardennen waar volop geskied wordt. Door de prachtige natuur van de Hoge Vennen gewandeld. Het drama in het centrum van Luik prikkelt mij om de nodige aandacht van medeleven te besteden aan mijn collega in de provincie Luik. Ik ga er vanuit dat wij, als wij een helpende hand kunnen toesteken, dat ook zullen doen.
Een stevige griep houd mij dagen achter elkaar in haar greep. Nog nooit zo een hardnekkige griep onder de leden gehad. Ik vraag mij af of er een verband is tussen de inentingen tegen de Mexicaanse griep en deze zware aandoening. Afspraken die helaas moeten worden afgezegd brengen een merkwaardig voordeel: tijd voor reflectie. Raak in de ban van de niet ophoudende informatiestroom over Griekenland en de miraculeuze bezuinigingsoperaties aldaar. Nederland is gelukkig nog ver verwijderd van een “Griekenland aan de Noordzee”, maar ook hier zullen de komende tijd voor iedereen merkbare maatregelen moeten worden genomen om het begrotingstekort terug te dringen. De rekening die de overheid heeft betaald om onze ‘systeembanken’ te redden moet tenslotte (met rente) worden terugbetaald. Het gaat om onze toekomst en die van onze kinderen. De stabiliteit van de eurozone staat daarbij op het spel.
Ons eigen parlementair onderzoek naar de kredietcrisis onder leiding van de Limburgse voorzitter Jan de Wit laat zien dat, hoe zorgvuldig ook de voorbereiding is geweest, hoe moeilijk het is doorgewinterde toppers uit de financiële wereld te ondervragen. En hoe moeilijk het is in een klein land als Nederland invloed uit te oefenen op een financieel systeem dat op brede consensus kan rekenen in Nederland en de wereld. Bij banken en toezichthouders is klaarblijkelijk nog steeds niet voldoende doorgedrongen dat er hard gewerkt moet worden aan een nieuwe vertrouwensbasis.
Ik breng één van deze dagen, vrijdag 29 januari 2010, een bezoek aan één van de zes in Limburg met Q-koorts besmette bedrijven. Het is het bedrijf van de melkgeitenhouders Ron en Marcella Grooten in Ransdaal, gemeente Voerendaal. Onlangs zijn er bij hen 1080 dragende geiten geruimd. Er zijn nog ongeveer 70 dieren over. Confronterend en tragisch om in een bijna lege stal te staan bij zulke enthousiaste en risiconemende jonge ondernemers. De economische schade is zeer groot, maar ook de emoties die met de ruiming gepaard gingen drukken zwaar. Ron en Marcella slaan hoogstwaarschijnlijk een andere weg in wat de toekomstige bedrijvigheid betreft en gaan zeker niet bij de pakken neer zitten.
Een bezoek aan de Raad van Europa brengt mij in Straatsburg. Een organisatie, opgericht in 1949, waarbij 47 landen zijn aangesloten, ook bijvoorbeeld Turkije en Rusland. De Raad van Europa streeft de bevordering na van een grotere Europese eenheid, met meer aandacht voor de (pluriforme) democratie, de principes van de rechtstaat en de rechten van de mens. Op uitnodiging van de Nederlandse ambassadeur woon ik een ontvangst bij waar ook de Nederlandse parlementariërs bij zijn betrokken. Eerste Kamervoorzitter René van der Linden neemt afscheid als voorzitter van de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa. Natuurlijk is Europa af en toe een groot vergadercircuit maar zolang parlementariërs spreken over democratische rechten en plichten, over mensenrechten en sociale vooruitgang, worden conflicten niet op brute wijze beslecht. De verdiensten van de Raad van Europa en de Europese Unie worden in Nederland echter te vaak als een vanzelfsprekendheid beschouwd.

Aan het einde van de maand gesprekken gevoerd met Klaartje Peters over het in haar ogen opgeblazen bestuur van de provincies. De actualiteit noodzaakt ook in IPO-verband veel aandacht te besteden aan de toekomstige positie van de provincies. Een diepgaande discussie maakt ruimte voor een nuance aan beide zijden. Inhoudelijk zien wij een wenkend perspectief voor de provincie nieuwe stijl met een aantal ‘kernambities’ die vooral de ruimtelijke ordening van Limburg raken en die de voorwaarden scheppen voor een sterke economische structuur.
Een dialoog voer ik ook met hoofdofficier van justitie Annemarie Penn. Het gaat over integriteit en de positie van de veiligheidregio’s. Samenwerking tussen de Limburgse overheden, justitie en politie op het gebied van integriteit is belangrijk om voldoende expertise in ‘eigen huis’ te ontwikkelen. Voorbereidingen vinden plaats voor een werkbezoek van de Minister van Binnenlandse Zaken in het voorjaar.

Gepubliceerd door Léon Frissen om 31 januari 2010 17:53