« Een bewogen jaar nadert zijn einde | Hoofdpagina | Weeklog 2 – januari 2010 »

07 januari 2010

Wisseling van het decennium

Tijd voor reflectie in de winterse dagen na Kerstmis. Tijd voor vrienden en familie die bijzondere aandacht behoeven. Agenda-terreur weerhoudt mij ervan daar veel aandacht aan te besteden. Tijd voor lezen en wandelen en kerkbezoek. De Cappella Sancti Servatii rondt met het Weihnachtsoratorium in december en een plechtige Nachtmis haar jubileumjaar af in mijn parochiekerk de St. Servaas. Wandelen van Maastricht naar Wittem op Tweede Kerstdag om bezinning en bezieling in het sneeuwrijke landschap van het Geuldal een kans te geven. Vragen over de verhouding van de menselijke natuur en het hogere worden al wandelend uitgediept. Tijd voor reflectie maar ook voor cultuur. Voor de Limburgse designer Maurice Mentjens (Holtum) die nadrukkelijk in de grote en kleine wereld aan de weg timmert. Zijn tentoonstelling in Centre Ceramique te Maastricht, zijn bezieling over kunst, Limburg en de wereld en de ontmoetingen met talrijke gepassioneerde Limburgse kunstenaars motiveren mij om mij te blijven inzetten voor Culturele Hoofdstad Maastricht.
Verscholen in de duinen van Scheveningen ligt het Museum ‘Beelden aan Zee’. Een particulier museum, gedragen door vele vrijwilligers met een bijzondere plek in de Haagse harten. De Heerlenaar Sandro Setola (1976), alweer een jonge Limburgse kunstenaar, winnaar van de Charlotte van Pallandtprijs dirigeert mij door dit museum. Setola kijkt kritisch naar maatschappelijke ontwikkelingen geeft geen oplossingen maar handreikingen die in vormentaal gestalte krijgen. Toch opvallend dat bij de totstandkoming van ‘Beelden aan Zee’ zo’n belangrijke rol werd gespeeld door de beeldhouwer Arthur Sproncken uit Keldonk (Beek) die de initiatiefnemers de route wees naar deze prachtige plek in de Duinen. Herinneringen komen boven. Sproncken die 11 jaar lang bezig is geweest (mede op initiatief van de provincie Limburg) Marcus Aurelius te herbeelden.
Kunst kijken, kunst ontmoeten, liefde voor het Limburgse landschap, de grootsheid van de natuur. Maar er is in deze dagen méér: de voorbereiding voor de Nieuwjaarsontmoetingen. Kan ik de eerlijkheid opbrengen te aanvaarden dat ik in het nieuwe jaar sommige dingen niet kan veranderen, maar ook de moed om daar waar dat wel in mijn vermogen ligt, veranderingen te bewerkstelligen? Ik besef en aanvaard mijn beperkingen, maar ik laat mij daardoor niet verlammen of ontmoedigen. Ik ontmoet van nabij hoe broos het leven kan zijn en welke de echte kernwaarden zijn. Relativeren van het voorafgaande jaar met al zijn kleine en grote crises glijden dan wat gemakkelijker langs het lijf van 2009 af.
‘Das Weisse Band’, een topper en aanrader die nu al weken in de Europese filmhuizen draait, geeft ons een aardige kijk op de verhoudingen in families en buurtschappen in Noord-Duitsland vlak vóór het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Het begon destijds allemaal in Serajevo. Mijn gedachten dwalen af naar deze erbarmelijke tijd en er worden verbanden zichtbaar met het verwarrend decennium dat nu afloopt.
Een avond doorgebracht in Luik in gezelschap van Herman van Rompuy, ‘President elect’ van Europa. Hij slaagt er die avond in de goede verbindingen te leggen tussen de vaak tegengestelde politieke opvattingen in deze tijd. Meer besef over de Europese geschiedenis kan ons verder helpen om het Europa van de toekomst in onze harten te sluiten.

Gepubliceerd door Léon Frissen om 07 januari 2010 09:24